ولادت امام حسین و حضرت عباس امام سجاد (ع)

ولادت آقا ابا عبدا... الحسین و علمدار کربلا حضرت ابوالفضل العباس و امام سجاد (ع) را خدمت آقا امام زمان (عج) و همه عاشقانشان تبریک عرض می نمایم .

                               *****************************************************

 مژده ای دل که دگر سوم شعبان آمد

 

     

مژده ای دل که دگر سوم شعبان آمد

پیک شادی ز بر حضرت جانان آمد

مژده ای دل که برای دل غمدیده ما

هدهد خوش خبر از نزد سلیمان آمد

خیز ای دل تو بیارای کنون بزم طرب

که دگر موسم اندوه به پایان آمد

مطربا نغمه نو ساز کن و پای بکوب

که به ما مژده وصل شه خوبان آمد

ساقیا باده بده خود بنما سرمستم

زان می‌ای کو به تن خسته ما جان آمد

ظلمت و تیرگی شام الم رفت کنون

روز شادی شد و خورشید فروزان آمد

غنچه‌ی دهر در این روز بخندید دگر

که به بستان علی نوگل خندان آمد

عطر پاشید به بستان که همه عطرآگین

سمن و یاسمن و سنبل و ریحان آمد

بلبل از لب به ترنم بگشاید نه عجب

که به گلذار نبی بلبل خوش خوان آمد

گوهری از صدف بحر کرم گشت عیان

که به توصیف رخش لولو مرجان آمد

نور حق جلوه به برج شرف زهرا کرد

بین به این نور که این گونه درخشان آمد

وه چه روزی است مبارک ز قدوم شه دین

موسم مغفرت و رحمت یزدان آمد

روز فرخنده میلاد حسین ابن علی(ع)

مژده‌ی خامُشی آتش نیران آمد

باعث کون و مکان منشاء ایجاد حسین

که وجودش به جهان مفخر انسان آمد

مظهر ذات خدا سبط رسول دو سرا

نور چشمان علی آن شه مردان آمد

حیف و صد حیف که در واقعه کرب و بلا

بر تن خسته او ظلم فراوان آمد

بر سر عهد و وفا در ره معشوق نگر

خود فدا کرد که سالار شهید آن آمد

ای غلامان اگرت بار گنه سنگین شد

غم مخور چونکه حسین شافع عصیان آمد

 

کیمای اشک :سید جلال
                                               حضرت ابولفضل العباس (ع)

کلام معصومان (علیهم السلام) در باره شخصیت‏ حضرت ابوالفضل(ع) طلوعى دیگر از معرفت در آسمان دلها مى‏آفریند. نخست در محضر دخت آفتاب حضرت زهرا(س) مى‏نشینیم و از آن هنگام مى‏گوییم که در هنگامه قیامت، رسول اکرم اسلام(ص)، على(ع) را مى‏طلبد و مى‏فرماید: نزد فاطمه برو و به او بگو آنچه براى شفاعت [گناهکاران] دراین روز بزرگ فراهم ساخته، حاضر کند.

پاک بانوى آفرینش در جواب حضرت
مى‏فرماید:

اى امیرمؤمنان، دو دست ‏بریده پسرم عباس براى مقام شفاعت من
کافى است.

امام سجاد(ع) در سخنى کوتاه بلنداى عظمت مقام عمویش
ابوالفضل(ع) را چنین بیان مى‏کند:

خداوند عمویم عباس بن‏ على را رحمت کند; به تحقیق که ایثار و جانبازى کرد; جنگ ‏نمایانى کرد و خود را فداى برادرش ساخت تا
دستانش قطع شد. خداوند در برابر این فداکارى - به سان عمویش جعفر طیار - دو بال بهاو عنایت کرد تا به یارى آنها همراه فرشتگان در بهشت پرواز کند. همانا عباس نزدخداوند تبارک و تعالى مقامى دارد که تمامى شهیدان، در روز قیامت، بر او غبطه
مى‏خورند و رسیدن به آن مقام را آرزو مى‏کنند.

امام صادق(ع) در
عباراتى روشن و معرفت‏ آموز عمویش عباس بن‏ على(ع) را صاحب صفات زیر مى‏شمرد:

1. بصیرت نافذ; 2. بینش عظیم;3. ایمان بسیار و شدید; 4. جهاد در محضر امام
حسین(ع); 5. جانبازى و ایثار;6. شهادت در راه امام خود;7. تسلیم در برابر جانشینرسول خدا(ص); 8. تصدیق امام حسین(ع);9. وفادارى; 10. خیرخواهى امام; 11. تلاش تا
آخرین حد و ...

در آخرین فراز از این نوشتار، در تابش آفتاب کلام حضرت
مهدى(ع) قرار مى‏گیریم و با دیدگاه آن حضرت در باره سپه سالار عشق آشنا مى‏شویم:

سلام بر ابوالفضل، عباس، پور امیرمؤمنان(ع); آن که جان خود را نثار برادرش
کرد، دنیا را وسیله آخرت خود قرار داد و فداى برادرش شد. او که نگهبان بود و بسیارکوشید تا آب را به لب تشنگان برساند و دو دستش در جهاد فى سبیل‏الله قطع شد. خداوندقاتلان او یزید بن ‏رقاد و حکیم بن ‏طفیل طائى را از رحمت‏ خویش دور سازد.

                  &nb

/ 1 نظر / 14 بازدید
شیما

سلام عمو جان ... منم میلاد با سعادت این نور های عالم رو بهتون تبیک می گم . ( به خاطر تو )خسته تر از همیشه نوشت !!! [گل]